ข้อ ๙๙ การชี้ความคดีอาญาหลังยื่นฟ้องคดี
           ในวันที่ศาลออกนั่งพิจารณาคดีและสอบคำให้การของจำเลย ให้พนักงานอัยการเจ้าของสำนวนมีหน้าที่ รับผิดชอบไปดำเนินคดีที่ศาล
การดำเนินคดีตามความในวรรคหนึ่ง ถ้ามีการกำหนดให้มีพนักงานอัยการผู้ปฏิบัติหน้าที่เวรชี้ประจำวัน ให้เป็นหน้าที่ของพนักงานอัยการผู้ปฏิบัติหน้าที่เวรชี้ประจำวันเป็นผู้รับผิดชอบดำเนินการ ดังนี้
           (๑)ให้ตรวจคำฟ้องและคำขอท้ายฟ้องของโจทก์ก่อนที่ศาลจะดำเนินกระบวนพิจารณาสอบคำให้การจำเลย โดยให้ตรวจสอบว่ามีองค์ประกอบความผิดและรายละเอียดถูกต้องครบถ้วนตามความในมาตรา ๑๕๘ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา หรือไม่ เช่น วันเวลาสถานที่เกิดเหตุ บทกฎหมายในคำขอท้ายฟ้อง ลายมือชื่อโจทก์ ผู้เรียง ผู้เขียนหรือพิมพ์ คำขอริบของกลาง คำขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ คำขอบวกโทษ เพิ่มโทษ นับโทษต่อ หรือคำขออย่างอื่น หากพบข้อบกพร่อง ให้รีบแจ้งพนักงานอัยการเจ้าของสำนวน หรือหัวหน้าพนักงานอัยการทราบทันทีเพื่อดำเนินการแกไขให้ถูกต้อง
           (๒) ให้นำความในข้อ ๑๐๔ ข้อ ๑๐๘ และวรรคสองของข้อ ๑๒๙ มาใช้บังคับกับการปฏิบัติหน้าที่ ของพนักงานอัยการผู้ปฏิบัติหน้าที่เวรชี้ประจำวันด้วยโดยอนุโลม
กรณีมีเหตุจำเป็นที่พนักงานอัยการเจ้าของสำนวนหรือพนักงานอัยการผู้ปฏิบัติหน้าที่เวรชี้ประจำวัน ไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ อาจมอบหมายให้พนักงานอัยการอื่นไปปฏิบัติหน้าที่แทนได้ โดยให้พนักงานอัยการอื่น ที่ได้รับมอบหมายระบุให้ชัดเจนถึงสาเหตุขัดข้องที่พนักงานอัยการเจ้าของสำนวนหรือพนักงานอัยการผู้ปฏิบัติ หน้าที่เวรชี้ประจำวันไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้โวในรายงานการคดีตามแบบ อ.ก. ๑๓ และให้นำความในวรรคสอง (๑) และ (๒) มาใช้บังคับกับการปฏิบัติหน้าที่ของพนักงานอัยการอื่นที่ได้รับมอบหมายด้วยโดยอนุโลม
          นอกจากกรณีตามวรรคสาม หากมีเหตุจำเป็นอย่างอื่น ทำให้พนักงานอัยการผู้มิใช่เวรชี้ประจำวันต้องปฏิบัติหน้าที่แทนพนักงานอัยการผู้ปฏิบัติหน้าที่เวรชี้ประจำวัน ให้พนักงานอัยการผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนนั้น เป็นผู้รับผิดชอบในงานที่ได้ปฏิบัติหน้าที่แทนดังกล่าว รวมทั้งต้องทำรายงานการคดีตามแบบ อ.ก. ๑๓ แจ้งผลการปฏิบัติหน้าที่ให้พนักงานอัยการผู้ปฏิบัติหน้าที่เวรชี้ประจำวันทราบด้วย
          การกำหนดจำนวนพนักงานอัยการผู้ปฏิบัติหน้าที่เวรชี้ประจำวัน ให้หัวหน้าพนักงานอัยการพิจารณา โดยคำนึงถึงปริมาณสำนวนคดี หรือประเภทของคดีที่มีความยุ่งยากสลับซับช้อน หรืออื่น ๆ ตามความเหมาะสม 

ข้อ ๑๐๐ การยื่นบัญชีระบุพยานและการทำสำเนาเอกสาร
             กรณีศาลกำหนดให้มีวันตรวจพยานหลักฐาน ให้พนักงานอัยการเจ้าของสำนวนพิจารณาสำนวน ว่ามีพยานหลักฐานใดที่ประสงค์จะนำเข้าสืบเพื่อพิสูจน์ความผิดของจำเลย ให้ระบุในบัญชีพยานและยื่นต่อศาล ภายในระยะเวลาตามมาตรา ๑๗๓/๑ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ก่อนวันตรวจพยานหลักฐานไม่น้อยกว่า 7 วัน)
            ในกรณีที่ต้องมีการส่งพยานหลักฐานต่อศาล ให้พนักงานอัยการเจ้าของสำนวนสำเนาพยานเอกสาร สื่อบันทึกเสียงหรือวีดีทัศน์ รวมถึงพยานหลักฐานอื่นที่สามารถทำสำเนาได้ เก็บรวมไว้ในสำนวนเพื่อใช้ในการสืบพยาน หรือเป็นพยานหลักฐานในการปฏิบัติหน้าที่ และใช้ประกอบในการดำเนินคดีชั้นศาลสูงของพนักงานอัยการ ทั้งนี้ อาจจัดเก็บในรูปแบบของข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ก็ได้

ข้อ ๑๐๑ การตรวจพยานหลักฐาน
             ในวันตรวจพยานหลักฐาน การส่งเอกสารและพยานวัตถุต่อศาลเพื่อให้คู่ความอีกฝ่ายตรวจสอบนั้น พนักงานอัยการพึงใช้ความระมัดระวังในการส่งพยานเอกสารที่เป็นบันทึกคำให้การชั้นสอบสวนของพยานที่จะนำเข้าสืบ เว้นแต่ คู่ความอีกฝ่ายแถลงรับข้อเท็จจริงตามความรู้เห็นพยานปากดังกล่าวและพนักงานอัยการ เห็นว่า ไม่เป็นการเสียหายแก่คดี จึงส่งเอกสารดังกล่าวแทนการเบิกความของพยานปากนั้นได้
             เมื่อดำเนินการตามวรรคหนึ่งแล้ว ให้พนักงานอัยการแถลงขอให้ศาลออกหมายเรียกพยานบุคคล มาในวันสืบพยาน หากพยานบุคคลที่พนักงานอัยการประสงค์จะนำสืบเป็นพยานที่ต้องใช้ล่ามหรือเป็นเด็ก อายุไม่เกินสิบแปดปี ให้พนักงานอัยการแถลงให้ศาลทราบเพื่อจัดหาล่าม หรือนักจิตวิทยาหรือนักสังคมสงเคราะห์ มาในการสืบพยานดังกล่าว หรือ หากเห็นว่ามีความจำเป็นต้องขอให้ศาลเดินเผชิญสืบ หรือสืบพยานในลักษณะ การประชุมทางจอภาพ หรือส่งประเด็นไปสืบพยานที่ศาลอื่น ให้แถลงขอต่อศาลเพื่อดำเนินการดังกล่าวด้วย ทั้งนี้ ให้ดำเนินการตามข้อ ๑๒๐ หรือตามข้อ ๑๒๓ หรือตามข้อ ๑๒๕

ข้อ ๑๐๒ การระบุพยาน
              การระบุพยาน ให้พนักงานอัยการดำเนินการให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและให้ดำเนินการ ดังนี้
              (๑) พยานเป็นเด็กอายุไม่เกินสิบแปดปี ให้พนักงานอัยการระบุให้ปรากฏถึงวันเดือนปีเกิดของเด็กนั้นด้วย
              (๒) พยานเป็นบุคคลชิ่งมีเอกสิทธี้และความคุ้มกันตามกฎหมายว่าด้วยเอกสิทธิ้และความคุ้มกันทางทูต มีเอกสิทธิและความคุ้มกันตามกฎหมายว่าด้วยเอกสิทธึ๋และความคุ้มกันทางกงสุล มีเอกสิทธิและความคุ้มกัน ตามกฎหมายว่าด้วยคุ้มครองการดำเนินงานของสหประชาชาติและทบวงการชำนัญพิเศษในประเทศไทย หรือมีเอกสิทธิและความคุ้มกันจากอำนาจศาล ตามความตกลงที่รัฐบาลไทยทำไว้กับรัฐบาลต่างประเทศ หรือองค์การระหว่างประเทศ ใ ห้พนักงานอัยการระบุด้วยว่าบุคคลนั้นเป็นบุคคลในประเภทและตำแหน่งใด ชิ่งได้รับความคุ้มกันจากอำนาจศาล
             (๓) พยานเอกสาร พยานวัตถุ พยานหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ หรือข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ ให้พนักงานอัยการ ระบุซื่อชองพยานเอกสาร พยานวัตถุ พยานหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ หรือข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ ที่ประสงค์จะอ้างอิง เป็นพยานต่อศาลให้ชัดเจนตามลำดับ และให้ระบุถ้อยคำ “สรรพเอกสารและสิ่งของในสำนวนการสอบสวน” ไว้ในลำดับสุดท้ายด้วย 

ข้อ ๙๓ กรณีผู้ต้องหาไม่สามารถต่อสู้คดีได้
           ในกรณีที่ผู้ต้องหาไม่สามารถต่อสู้คดีได้ เพราะป่วยหนักหรือวิกลจริต หรือเหตุอื่นอันคถ้ายคลึงกัน หากพนักงานอัยการมีคำสั่งฟ้องผู้ต้องหานั้น ให้พนักงานอัยการรอการยื่นฟ้องผู้ต้องหานั้นต่อศาลไว้ก่อน จนกว่าเหตุนั้น ๆ จะได้หมดไป แล้วจึงยื่นฟ้องผู้ต้องหานั้นต่อศาล