Page 233 - หนังสืออัยการ_พิเศษ 87

568 อั​ยการ​นิเทศ​ฉบับ​พิเศษ อััยการนิเทศฉบัับัพิิเศษ 199
ิ

แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา​(ฉบับที่​6)​พ.ศ.​2526​มาตรา​4​พระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครอง

คนหางาน​พ.ศ.​2511​มาตรา​7,​27​นับโทษจ�าเลยที่​2​ในคดีนี้ต่อจากโทษจ�าเลยที่​1​ในคดีอาญาหมายเลขด�าที่​
8378/2527​ของศาลชั้นต้น​และให้จ�าเลยทั้งสองร่วมกันคืนเงินจ�านวน​213,000​บาท​แก่ผู้เสียหายทั้งเก้าด้วย

​ จ�าเลยที่​1​ ให้การรับสารภาพในข้อหาจัดหางานโดยไม่ได้รับอนุญาต​แต่ปฏิเสธข้อหาร่วมกันฉ้อโกง
�
ี
่
ี
่
�
�
ประชาชน​ส่วนจาเลยท​2​ให้การปฏิเสธตลอดข้อหา​แต่รับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจาเลยท​1​ในคดีอาญาหมายเลขดา​
ที่​8378/2527​ของศาลชั้นต้น
�
​ ศาลช้นต้นพิจารณาแล้ว​พิพากษาว่าจาเลยท้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา​341​
ั
ั
ประกอบมาตรา​343,​83​พระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน​พ.ศ.​2511​มาตรา​7,​27​แต่การ​
กระท�าของจ�าเลยเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท​จึงให้ลงโทษจ�าเลยตามประมวลกฎหมายอาญา​มาตรา​
�
341​ประกอบมาตรา​343​อันเป็นบทหนัก​ตามประมวลกฎหมายอาญา​มาตรา​90​ลงโทษปรับจาเลยท​1​
ี
่
่
�
ี
�
เป็นเงิน​10,000​บาท​และลงโทษจาคุกจ�าเลยท​2​มีก�าหนด​5​ปี​กับให้จาเลยท้งสองร่วมกันคืนเงินจานวน​
�
ั
�
ี
่
ั
�
213,000​บาท​แก่ผู้เสียหายท้งเก้าด้วย​หากจาเลยท​1​ไม่ชาระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา​มาตรา​
ี
ี
�
29,​30​ท่แก้ไขแล้ว​ส่วนท่โจทก์ขอให้นับโทษจาเลยท​2​ต่อจากโทษในคดีอาญาหมายเลขดาที่​8378/2527​
ี
่
�
ของศาลชั้นต้น​เนื่องจากไม่ปรากฏว่าศาลได้พิพากษาคดีดังกล่าวแล้วหรือไม่​จึงไม่สามารถนับต่อให้ได้
​ โจทก์อุทธรณ์ว่า​การกระท�าของจ�าเลยทั้งสองเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน​ส่วนจ�าเลยที่​2​อุทธรณ์
ขอให้ยกฟ้อง
​ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว​พิพากษายืน
​ โจทก์ฎีกา
ี
�
​ ศาลฎีกาตรวจสานวนประชุมปรึกษาแล้ว​คดีมีปัญหาข้อกฎหมายท่จะต้องวินิจฉัยตามฎีกาโจทก์ว่า​
ี
ั
�
�
การกระทาของจาเลยท้งสองเป็นความผิดหลายกรรมต่างกันหรือไม่​ข้อเท็จจริงเป็นยุติตามท่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า​
ั
�
ตามวันเวลาเกิดเหตุจาเลยท้งสองร่วมกันจัดหางานโดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนตามกฎหมาย​และ​
ั
ั
ในการจัดหางานดังกล่าว​จ�าเลยท้งสองโดยเจตนาทุจริตร่วมกันหลอกลวงประชาชนรวมท้งผู้เสียหายด้วยการแสดง
ข้อความอันเป็นเท็จและปกปิดข้อความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งว่าจ�าเลยจะส่งผู้เสียหายไปท�างานต่างประเทศ​โดย
ึ
ั
�
ั
�
การหลอกลวงน้นทาให้จาเลยท้งสองได้ไปซ่งทรัพย์สินของผู้เสียหาย​พิเคราะห์แล้วเห็นว่า​ความผิดฐานจัดหางาน​
โดยไม่ได้รับอนุญาตกับความผิดฐานฉ้อโกงประชาชน​เป็นความผิดต่อกฎหมายคนละฉบับ​ซ่งอาศัยเจตนา​
ึ
ั
�
ในการกระทาผิดแตกต่างแยกจากกันได้​ส�าหรับความผิดฐานจัดหางานโดยไม่ได้รับอนุญาตน้น​สาระสาคัญ
�
ิ
อยู่ท่การไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนตามกฎหมาย​จ�าเลยเร่มกระทาการจัดหางานโดยไม่ได้รับอนุญาต​
�
ี
�
เม่อใด​ก็เกิดเป็นความผิดสาเร็จข้นเม่อน้น​และถ้าการจัดหางานดังกล่าวได้กระทาโดยการแสดงข้อความอัน
ึ
ื
ื
ั
�
เป็นเท็จต่อประชาชน​หรือปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แก่ประชาชน​อันเป็นความผิดฐานฉ้อโกงอีกด้วยแล้ว​
ย่อมถือว่าเป็นการกระทาอีกกรรมหน่งต่างหาก​เพราะจาเลยมีเจตนาท่แยกต่างหากจากการกระทาผิดฐานแรก
�
ี
�
�
ึ
ั
�
�
ั
แม้จะได้กระทาในคร้งเดียวคราวเดียวกัน​การกระทาของจาเลยท้งสองก็เป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน​หาใช่
�
ึ
�
ี
เป็นการกระทากรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทดังท่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไม่​ฎีกาโจทก์ฟังข้นปรากฏว่า​
�
ขณะจาเลยกระทาความผิด​พระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน​พ.ศ.​2511​ยังใช้บังคับอยู่​แม้
�
ต่อมาระหว่างพิจารณามีพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน​พ.ศ.​2528​ยกเลิกกฎหมายฉบับเดิม
และให้ใช้ความใหม่แทน​แต่การจัดหางานโดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนกฎหมายก็ยังคงบัญญัติว่าเป็น​