Page 237 - หนังสืออัยการ_พิเศษ 87

572 อั​ยการ​นิเทศ​ฉบับ​พิเศษ อััยการนิเทศฉบัับัพิิเศษ 203
ิ

น�้าหนักฟังหักล้างพยานโจทก์​ส่วนที่ศาลอุทธรณ์ต�าหนิว่าผู้เสียหายที่​1​และผู้เสียหายที่​2​เบิกความขัดกันในข้อ

สาระส�าคัญ​กล่าวคือผู้เสียหายที่​1​ว่า​หัวหน้าคนงานเป็นคนพาพวกผู้เสียหายทั้งหมดไปท�างาน​แต่ผู้เสียหายที่​2​
ว่าจ�าเลยเป็นคนพาพวกผู้เสียหายไปท�างานก็ดี​และที่ผู้เสียหายที่​1​ว่า​ตนเองกับผู้เสียหายที่​4​ได้รับมอบหมาย​

ให้ไปทวงเงินคืนที่บ้านจ�าเลย​แต่ผู้เสียหายที่​2​ว่าผู้เสียหายทั้งเจ็ดไปทวงเงินคืนก็ดี​เห็นว่าข้อแตกต่างดังกล่าว
�
ี
�
ี
เป็นเพียงพลความ​หาใช่ข้อสาระสาคัญดังท่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาไม่​ส่วนท่ศาลอุทธรณ์ตาหนิอีกว่าผู้เสียหาย​
ทั้งเจ็ดไปแจ้งความหลังกลับมาถึงประเทศไทยแล้วถึง​15​วัน​มีโอกาสปรุงแต่งเหตุการณ์ได้นั้น​ก็ได้ความจาก​
ค�าเบิกความของผู้เสียหายท้งเจ็ดต้องกันว่า​เพียงแต่ต้องการเงินท่เสียไปคืนเท่าน้น​ต่อเม่อไปทวงแล้วจาเลย
ั
ี
ั
�
ื
ปฏิเสธไม่ยอมคืนเงินให้จึงไปแจ้งความดังน​ท่ไปแจ้งความล่าช้าไปดังกล่าวจึงถือเป็นข้อพิรุธของผู้เสียหายได้ไม่​​
ี
ี
้
�
ื
เห็นว่าเม่อผู้เสียหายซ่งต่างเข้าทางาน​นอกจากจะไม่ได้ค่าจ้างแล้ว​ท�างานได้ไม่เท่าไรก็ถูกจับกุมส่งตัวกลับ
ึ
ประเทศไทย​ดังนั้นที่จ�าเลยบอกว่าสามารถพาผู้เสียหายไปท�างานได้เงินเดือนไม่ต�่ากว่า​6,000​บาท​มีสัญญา​1​ปี​
ั
จึงเป็นความเท็จ​พฤติการณ์ของจาเลยเข้าลักษณะหลอกลวงผู้เสียหายท้งเจ็ดคนด้วยข้อความอันเป็นเท็จและ
�
ั
ึ
ปกปิดความจริงท่ควรบอกให้แจ้ง​และโดยการหลอกลวงดังว่าน้น​จ�าเลยได้ไปซ่งเงินจากผู้เสียหายท้งเจ็ดคน​
ี
ั
คนละ​22,000​บาท​มีความผิดฐานฉ้อโกงตามฟ้อง​ฎีกาโจทก์ความผิดข้อหาฐานนี้ฟังขึ้น
​ ส่วนข้อหาความผิดฐานจัดหางานให้คนหางานเพ่อไปทางานในต่างประเทศโดยไม่ได้รับอนุญาตน้น​
ื
ั
�
เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจ�าเลยได้ชักชวนและพาผู้เสียหายทั้งเจ็ดคน​ซึ่งเป็นคนหางานไปท�างานที่ประเทศสิงคโปร์​
ี
โดยจาเลยไม่ได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบยน​การกระทาของจาเลยจงเป็นความผิดฐานน้ด้วย​ค�าพิพากษา​
ี
�
ึ
�
�
ศาลอุทธรณ์ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา​ฎีกาโจทก์ฟังขึ้น
​ พิพากษากลับ​ให้บังคับคดีไปตามค�าพิพากษาศาลชั้นต้น.