Page 442 - หนังสืออัยการ_พิเศษ 87

120 อั​ยการ​นิเทศ​ฉบับ​พิเศษ
404 อััยการนิิเทศฉบัับัพิิเศษ

-2-

ี
ึ
�
​ ​ ​สานักงานอัยการสูงสุดได้พิจารณาแล้ว​เห็นว่าปัญหาท่เกิดข้นมีสาเหตุมาจากพนักงานอัยการยอมรับ
ส�านวนการสอบสวนจากพนักงานสอบสวนโดยไม่ปฏิบัติให้ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา​
มาตรา​141​และมาตรา​142​จึงเห็นควรปรับปรุงแก้ไขระเบียบเกี่ยวกับการรับส�านวนรู้ตัวผู้กระท�าความผิดตาม
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา​มาตรา​141​และมาตรา​142​วรรคสาม​โดยให้ยกเลิกหนังสือเวียน​
ี
ั
ี
�
ท่อ้างถึงท้งสองฉบับ​และซักซ้อมความเข้าใจเก่ยวกับแนวทางปฏิบัติในการรับสานวนการสอบสวนจากพนักงาน
สอบสวน​โดยให้ถือปฏิบัติเสียใหม่​ดังนี้
ี
�
ู
ั
​ ​ ส�านวนร้ตัวผู้กระทาความผิดแต่เรยกหรือจับตัวยงไม่ได้​ตามมาตรา​141​หมายถึง​ส�านวนที่ยัง​
เรียกหรือจับตัวยังไม่ได้​ไม่มีผู้ต้องหาปรากฏต่อพนักงานสอบสวน​ดังนั้น​คดีประเภทน้พนักงานสอบสวน​
ี
�
ั
ั
�
ผู้รับผิดชอบจึงเพียงทาความเห็นควรส่งฟ้องหรือควรส่งไม่ฟ้องส่งไปพร้อมสานวนให้พนักงานอัยการ​เช่นน​ ้ ี
พนักงานอัยการรับส�านวนได้
�
ื
​ ​ แต่สานวนรู้ตัวผู้กระทาความผิดและผู้น้นถูกควบคุมหรือขังอยู่หรือปล่อยตัวช่วคราวหรือเช่อว่าคงได้
ั
ั
�
ตัวมาเมื่อออกหมายเรียก​ตามมาตรา​142​หมายถึง​ส�านวนที่มีตัวผู้ต้องหาอยู่ในอ�านาจควบคุม​ขังหรือปล่อยตัว
ชั่วคราวของศาลหรือพนักงานสอบสวน​หรือพนักงานสอบสวนสามารถได้ตัวมาเมื่อออกหมายเรียก​ดังนั้น​เมื่อ
พนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบมีความเห็นควรสั่งฟ้อง​ส�านวนดังกล่าวนี้​ย่อมต้องมีผู้ต้องหาปรากฏต่อพนักงาน
ี
�
สอบสวนและได้ทาการสอบสวนผู้ต้องหาแล้ว​กรณีเช่นน้พนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบจะส่งสานวนได้ก็ต่อเม่อ​
ื
�
�
ส่งตัวผู้ต้องหามาด้วยหรือผู้ต้องหาถูกขังอยู่ในอานาจศาลท่พนักงานอัยการจะย่นฟ้องได้​แม้ต่อมาพนักงาน
ื
ี
�
สอบสวนผู้รับผิดชอบจะไม่สามารถส่งตัวผู้ต้องหาได้​โดยผู้ต้องหาหลบหนีประกันหรือไม่สามารถดาเนินการ
ให้ผู้ต้องหามาอยู่ในอ�านาจศาลที่พนักงานอัยการจะฟ้องได้​เช่น​ถูกคุมขังอยู่ในอ�านาจศาลอึ่น​ก็ไม่ท�าให้ส�านวน
รู้ตัวผู้กระท�าความผิดตามมาตรา​142​เปลี่ยนไปเป็นส�านวนรู้ตัวผู้กระท�าความผิดตามมาตรา​141​ตามที่เข้าใจกัน
�
�
ั
​ ​ กรณีสานวนรู้ตัวผู้กระทาความผิด​และพนักงานสอบสวนมีความเห็นควรส่งฟ้องตามประมวล​
กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา​มาตรา​142​วรรคสามแล้ว​พนักงานอัยการจะรับส�านวนได้ต้องเข้าหลักเกณฑ์
ดังต่อไปนี้
​ ​ 1.​พนักงานสอบสวนต้องส่งตัวผู้ต้องหามาพร้อมสานวน​ไม่ว่าผู้ต้องหาซ่งได้รับการปล่อยช่วคราว
�
ั
ึ
จะถูกสอบสวนเกินกาหนดเวลาสามเดือนหรือหกเดือน​ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา​มาตรา​113​
�
วรรคแรกแล้วก็ตาม
ี
​ ​ 2.​หากผู้ต้องหาถูกขังอยู่ต้องเป็นกรณีท่ผู้ต้องหาถูกขังอยู่ในอานาจศาลท่พนักงานอัยการรับส�านวน
ี
�
ไว้จะยื่นฟ้องได้​
�
ึ
ั
ิ
ื
้
ื
ั
ี
​ ​ 3.​ส�านวนท่ผู้ต้องหาถูกคุมขงอยู่ในคดอ่นท่เรือนจาซ่งอยู่ในเขตในอ�านาจศาลอ่นนน​มีข้อพจารณา
ี
ี
เป็น​3​กรณี​คือ
ั
ี
ื
�
�
ึ
�
ื
​ ​​ 3.1​ ในคดีอ่นในเรือนจาซ่งอยู่อานาจศาลอ่นท่มีคาพิพากษาถึงท่สุดให้จาคุกน้นได้มีการแก้ไข
ี
�
�
�
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์​มาตรา​47​บัญญัติให้เรือนจาหรือทัณฑสถานเป็นภูมิลาเนาของผู้ท่ถูกจาคุก​
ี
�
ท�าให้ศาลท่มีเขตอานาจเหนือเรือนจาท่ผู้ถูกจาคุกต้องโทษอยู่มีอานาจชาระคดีได้​ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา
ี
ี
�
�
�
�
�
ั
ความอาญา​มาตรา​22​(1)​ซึ่งท�าให้พนักงานอัยการประจาศาลน้นฟ้องคดีได้​พนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบ​​
�
/สามารถ​สง​ส�านวน
่