Page 852 - หนังสืออัยการ_พิเศษ 87

798 อััยการนิเทศฉบัับัพิิเศษ อั​ยการ​นิเทศ​ฉบับ​พิเศษ 309
ิ

​ ​​ ​ ​ ปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ประการต่อไปว่า​ผู้ร้องรู้เห็นเป็นใจในการกระทาความ
�
ิ
�
ี
�
ั
ผิดของจาเลยหรือไม่​โดยโจทก์ฎีกาว่า​การท่ผู้ร้องทราบอยู่แล้วว่า​ท้งนายกอบศักด์และจาเลยต่างยังเป็นผู้เยาว์​
อายุยังไม่ครบ​18​ปีบริบูรณ์​และไม่ได้รับใบอนุญาตให้ขับข่รถจักรยานยนต์​แต่ผู้ร้องยังปล่อยปละละเลยให้
ี
ั
บุคคลท้งสองขับข่รถจักรยานยนต์ของกลางโดยไม่ห้ามปรามและนาไปใช้ในเวลากลางคืน​ถือได้ว่าผู้ร้องรู้เห็น
ี
�
เป็นใจในการกระทาความผิดของจาเลย​จึงไม่มีสิทธ์มาร้องขอคืนรถจักรยานยนต์ของกลางน้น​เห็นว่า​จ�าเลย
�
�
ิ
ั
�
ถูกศาลพิพากษาลงโทษในความผิดฐานขับรถโดยไม่คานึงถึงความปลอดภัยหรือความเดือดร้อนของผู้อ่นตาม​
ื
พระราชบัญญัติจราจรทางบก​พ.ศ.​2522​มาตรา​43​(8),​160​วรรคสาม​ซึ่งตามข้อเท็จจริงที่ได้ความเป็นเรื่อง​
ี
ที่จ�าเลยขับข่รถจักรยานยนต์ของกลางด้วยความเร็วสูงในลักษณะฉวัดเฉวียนไปมา​กีดขวางการเดินรถของ​
ี
ผู้อ่นและขับข่โดยยกล้อหน้าเป็นระยะทางยาวซ่งความผิดฐานขับรถโดยไม่คานึงถึงความปลอดภัยหรือความ​
�
ื
ึ
�
้
ี
ั
�
ื
เดือดร้อนของผู้อ่นเช่นว่าน​แม้จาเลยจะมีใบอนุญาตขับรถก็ยังเป็นความผิดได้​ฉะน้น​แม้ผู้ร้องจะทราบว่าจาเลยไม่ม​
ี
่
ใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์​แต่ยังให้ยืมรถจักรยานยนต์ของกลางไปขับข​ก็หาได้ถือว่าผู้ร้องรู้เห็นเป็นใจ​
ี
�
�
ิ
ในการกระทาความผิดของจาเลยไม่​นอกจากน​หากผู้ร้องรู้ว่าจาเลยหรือนายกอบศักด์จะนารถจักรยานยนต์​
�
�
ี
้
ี
ของกลางไปขับข่ด้วยความเร็วสูงในลักษณะฉวัดเฉวียนไปมาและยกล้อหน้าเป็นระยะทางยาว​ผู้ร้องย่อมต้อง​
ึ
ั
ิ
ไม่อนุญาตด้วยเกรงว่าจะเกิดอันตรายต่อบุคคลท้งสอง​โดยเฉพาะอย่างย่งต่อนายกอบศักด์ซ่งเป็นบุตรของผู้ร้อง​
ิ
ี
ท่น่งซ้อนท้ายออกไปกับจาเลย​รวมท้งจะเกิดอันตรายต่อรถจักรยานยนต์ของกลางของผู้ร้องท่อาจล้มเสียหายด้วย​
ั
ี
ั
�
ี
ั
�
�
ท่ศาลล่างท้งสองวินิจฉัยว่าผู้ร้องไม่รู้เห็นเป็นใจในการกระทาความผิดของจาเลยและมีคาส่งให้คืนรถจักรยานยนต์
�
ั
ของกลางแก่ผู้ร้องนั้นชอบแล้ว​ฎีกาของโจทก์ทุกข้อฟังไม่ขึ้น”
​ ​​ ​ พิพากษายืน
​ ​​ ​ (ประสพสุข​​บุญเดช-อ�านวย​เต้พันธ์​-​เกรียรชัย​​จึงจตุรพิธ)
จุลเจษฎ์​ฉัตราคม​–​ย่อ
ศิริชัย​​วัฒนโยธิน​–​ตรวจ