Page 851 - หนังสืออัยการ_พิเศษ 87
P. 851

308  อั​ยการ​นิเทศ​ฉบับ​พิเศษ                                   อััยการนิเทศฉบัับัพิิเศษ           797
                                                                                         ิ

                  ค�าพิพากษาศาลฎีกาที่ 4200/2546  ​           ​                  พนักงานอัยการ​           โจทก์

                  ​     ​​ ​​​                                ​                  ประจ�าศาลจังหวัดจันทบุรี
                  ​     ​​ ​​​                                ​                  แผนกคดีเยาวชนและครอบครัว​
                  ​     ​​ ​​​                                ​                  นางพิกุล​​ศุกรีรัตน์​     ผู้ร้อง

                  ​     ​​ ​​​                                ​                  นายทศพล​​คงศรี​          จ�าเลย
                  อาญา​​ขอคืนของกลาง​(มาตรา​36)


                  พ.ร.บ.จราจรทางบกฯ​(มาตรา​43​(8),​160)



                                                                      �
                  ​     ​​ ​ จ�าเลยถูกศาลพิพากษาลงโทษฐานขับรถโดยไม่คานึงถึงความปลอดภัยหรือความเดือดร้อนของผู้อ่น​
                                                                                                              ื
                                                                             �
                  ตาม​พ.ร.บ.จราจรทางบกฯ​มาตรา​43​(8),​160​วรรคสาม​โดยจาเลยขับข่รถจักรยานยนต์ด้วยความเร็วสูง​
                                                                                     ี
                                   ึ
                                                  ้
                                                       �
                                                  ี
                  ฉวัดเฉวียนไปมา​ซ่งความผิดเช่นว่าน​แม้จาเลยจะมีใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์​ก็ยังเป็นความผิดได้​ดังนั้น​
                  แม้ผู้ร้องจะทราบว่าจาเลยไม่มีใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์แต่ยังให้ยืมรถจักรยานยนต์ของกลางไปขับข​ก็หาได้
                                    �
                                                                                                         ่
                                                                                                         ี
                  ถือว่าผู้ร้องรู้เห็นเป็นใจในการกระท�าความผิดของจ�าเลยไม่
                                                         ________________
                                                    ั
                                      ื
                                                           �
                                                                             �
                  ​     ​​ ​ คดีสืบเน่องมาจากศาลช้นต้นมีคาพิพากษาลงโทษจาเลยตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก​
                  พ.ศ.​2522​มาตรา​43​(8),​160​วรรคสาม​และริบรถจักรยานยนต์​หมายเลขทะเบียน​จันทบุรี​บ-6579​ของกลาง
                  ​     ​​ ​ ผู้ร้องยื่นค�าร้องว่า​ผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถจักรยานยนต์ของกลางที่ศาลสั่งริบ​และมิได้รู้เห็น
                  เป็นใจในการกระท�าความผิดของจ�าเลย​ขอให้ศาลสั่งคืนรถจักรยานยนต์ของกลางแก่ผู้ร้อง
                                    ื
                                                                             ิ
                  ​     ​​ ​ โจทก์ย่นคาคัดค้านว่า​ผู้ร้องมิได้เป็นเจ้าของกรรมสิทธ์รถจักรยานยนต์ของกลางโดยผู้ร้องมอบ
                                       �
                  กรรมสิทธ์ในรถจักรยานยนต์ของกลางให้แก่นายกอบศักด​ศุกรีรัตน์​บุตรผู้ร้อง​และจาเลยได้ร่วมกับนาย​
                                                                     ์
                                                                     ิ
                            ิ
                                                                                               �
                  กอบศักด์มาใช้ขับข่ในบริเวณท่เกิดเหต​โดยมีการขับข่ยกล้อหน้าโชว์ว่าใครจะขับข่ได้ไกล​แสดงว่านายกอบศักด​ ิ ์
                                                   ุ
                                            ี
                                                               ี
                          ิ
                                                                                       ี
                                   ี
                  รู้เห็นเป็นใจในการกระท�าความผิด​ขอให้ยกค�าร้อง
                  ​     ​​ ​ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้คืนรถจักรยานยนต์ของกลางแก่นางพิกุล​​ศุกรีรัตน์​ผู้ร้อง
                  ​     ​​ ​ โจทก์อุทธรณ์
                  ​     ​​ ​ ศาลอุทธรณ์ภาค​2​พิพากษายืน
                  ​     ​​ ​ โจทก์ฎีกา
                  ​     ​​ ​ ศาลฎีกาแผนกคดีเยาวชนและครอบครววินจฉัยว่า​“...คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎกาของโจทก์
                                                                  ิ
                                                               ั
                                                                                                     ี
                  ประการแรกว่า​ผู้ร้องเป็นเจ้าของรถจักรยานยนต์ของกลางหรือไม่​โดยโจทก์ฎีกาว่า​ผู้ร้องมอบรถจักรยานยนต์ของ
                                    ์
                                    ิ
                  กลางให้นายกอบศักด​​ศุกรีรัตน์​บุตรผู้ร้อง​ได้ใช้สอยครอบครองแต่ผู้เดียวในฐานะเป็นเจ้าของแล้ว​เพียงแต่ยังมิได้​
                                                   ื
                  จดทะเบียนโอนช่อทางทะเบียนเป็นช่อของนายกอบศักด์เท่านั้น​นายกอบศักด์จึงเป็นเจ้าของรถจักรยานยนต์​
                                                                                      ิ
                                 ื
                                                                   ิ
                                                                              ื
                                                                                                       ์
                            ี
                                                                                                            �
                                             ั
                  ของกลางท่แท้จริงไม่ใช่ผู้ร้องน้น​เห็นว่า​รถจักรยานยนต์ของกลางมีช่อผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธตามสาเนา
                                                                                                       ิ
                  รายการจดทะเบียนและสาเนารายการเสียภาษ​แม้ผู้ร้องจะให้นายกอบศักด์บุตรของผู้ร้องใช้สอยครอบครอง​
                                        �
                                                                                   ิ
                                                          ี
                  แต่ผู้เดียวตั้งแต่ซื้อมาก็ตาม​​แต่กรรมสิทธิ์ในรถจักรยานยนต์ของกลางก็ยังคงเป็นของผู้ร้อง​ผู้ร้องหาได้มีเจตนา
                  ยกกรรมสิทธิ์ในรถจักรยานยนต์ให้แก่นายกอบศักดิ์แต่อย่างใดไม่​ดังจะเห็นได้จากการที่ผู้ร้องยังเป็นผู้ช�าระภาษี
                           �
                       �
                                                             ี
                  ประจาปีสาหรับรถจักรยานยนต์ของกลางตลอดมา​ท่ศาลอุทธรณ์ภาค​2​วินิจฉัยว่า​ผู้ร้องเป็นเจ้าของรถจักรยานยนต์
                  ของกลางนั้นชอบแล้ว​ฎีกาของโจทก์ข้อนี้ฟังไม่ขึ้น
   846   847   848   849   850   851   852   853   854   855   856