Page 495 - หนังสืออัยการ_พิเศษ 87
P. 495

อััยการนิเทศฉบัับัพิิเศษ           455
                                                                                         ิ

               154  อั​ยการ​นิเทศ​ฉบับ​พิเศษ


               (31​ทวิ)​​                                                                       ส�าหรับ​ศาล​ใช้​













                                                            -9-




                       จนกว่าจะแน่ใจว่ามีการกระท�าผิดจริง​และจ�าเลยเป็นผู้กระท�าความผิดนั้น​ดังนั้น​โจทก์จึง


                                                                          ั
                                                                                         �
                                                                                                  ั
                                                        �
                       มีภาระการพิสูจน์ให้เห็นว่ามีการกระทาผิดจริง​และจาเลยท้งสองเป็นผู้กระทาความผิดน้น​
                                                                     �
                       ด้วยเหตุน้เองโจทก์ชอบท่จะต้องอ้าง​พยานวัตถ​พยานเอกสาร​หรือพยานบุคคล​ซ่งน่าจะ
                                                                                              ึ
                                ี
                                             ี
                                                               ุ
                                                                      �
                                  �
                                        ั
                       พิสูจน์ได้ว่าจาเลยท้งสองมีผิดเป็นพยานหลักฐานแล้วทาการสืบพยานดังกล่าวต่อไป​ตามท ี ่
                       ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา​มาตรา​226​บัญญัติไว้​ซึ่งมูลคดีนี้​โจทย์กล่าวหาว่า​
                                                            ี
                       จ�าเลยท้งสองเบิกความต่อศาลแพ่งตามคด​หมายเลขดาที่​21351/2533​อันเป็นเท็จโดย
                              ั
                                                                       �
                                                               ั
                                                         �
                                                   ี
                                                                                               ื
                       บรรยายฟ้องให้เห็นถึงใจความท่อ้างว่าจาเลยท้งสองเบิกความอันเป็นเท็จด้วย​ในเบ้องต้น
                                        �
                                                                             ั
                                                                       �
                                   ี
                       โจทก์มีหน้าท่ต้องนาพยานหลักฐานมาน�าสืบให้เห็นว่าจาเลยท้งสองเบิกความต่อศาลแพ่ง​
                       ในคดีหมายเลขดาที่​21351/2533​ด้วยข้อความตามทโจทก์บรรยายอ้างมาในฟ้องจริง​แต่
                                      �
                                                                     ี
                                                                     ่
                            ี
                                   �
                                                                                                  ั
                       เท่าท่โจทก์นาสืบมาโจทก์ไม่มีประจักษ์พยานท่รู้เห็นว่าจาเลยท้งสองเบิกความเช่นน้น​
                                                                  ี
                                                                                ั
                                                                          �
                                                                                                ี
                       ประการต่อมาโจทก์กล่าวอ้างว่าเป็นการเบิกความในคดีความของศาลแพ่ง​กรณีเช่นน้ชอบ
                       ท่จะต้องมีการบันทึกคาเบิกความดังกล่าวไว้ให้ปรากฏในสานวนความ​หาใช่เป็นการพูดจา
                         ี
                                                                         �
                                          �
                                                                                                ี
                                                                                 ั
                                                                           �
                               ั
                                              ึ
                       ของคนท่วไปไม่​โจทก์ซ่งมีภาระการพิสูจน์ความผิดของจาเลยท้งสอง​จึงมีหน้าท่ต้อง
                                                   �
                                    �
                                                                                                ื
                       อ้างส่งบันทึกคาเบิกความของจาเลยท้งสองในคดีแพ่งดังกล่าวเป็นพยานต่อศาล​เพ่อให้
                                                        ั
                            ั
                       ประจกษ์ชดว่าจาเลยทงสองเบกความด้วยข้อความดงทกล่าวอ้างมาในฟ้องจรง​ซึ่งหน้าที่
                                ั
                                                                                          ิ
                                                                      ี
                                                 ิ
                                                                    ั
                                                                      ่
                                     �
                                          ั
                                          ้
                       น้เองเป็นส่งท่อยู่ในวิสัยของโจทก์​ท่จะกระทาได้แต่หาได้กระทาไม่​กลับอ้างถึงคาสั่ง
                                                                                                �
                                                                                �
                                                        ี
                                                                �
                         ี
                                 ิ
                                    ี
   490   491   492   493   494   495   496   497   498   499   500