Page 489 - หนังสืออัยการ_พิเศษ 87
P. 489

อััยการนิเทศฉบัับัพิิเศษ           449
                                                                                         ิ

               148  อั​ยการ​นิเทศ​ฉบับ​พิเศษ


               (31​ทวิ)​​                                                                       ส�าหรับ​ศาล​ใช้​












                                                            -3-




                       ผู้อื่นหรือประชาชนเสียหาย​ต่อมาเมื่อวันที่​20​ธันวาคม​2533​เวลากลางวัน​จ�าเลยที่​1​เบิก



                       ความต่อศาลแพ่งในคดีหมายเลขด�าที่​21351/2533​ใจความว่า​จ�าเลยที่​1​ประกอบอาชีพท�า


                                                       ี
                       สวนผลไม้และมีรายได้จากการให้เช่าท่จอดรถยนต์บนท่ดินแปลงดังกล่าว​ต้งแต่ปี​2500​จ�าเลย
                                                                     ี
                                                                                     ั
                       ที่​1​เริ่มเข้าไปปลูกต้นมะม่วง​ชมพู่​มะพร้าว​ล้อมรั้วรอบที่ดิน​และปรับปรุงพื้นที่บางส่วน


                       ประมาณ​2​ไร่​ใช้เป็นสถานที่ให้ผู้อื่นเช่าจอดรถยนต์โดยจ�าเลยที่​1​ไม่ทราบว่าเป็นที่ดินของ


                       ผู้ใด​โดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของเป็นเวลาประมาณ​ 32​ปี​ซึ่งเป็น


                       ความเท็จ​ความจริงแล้วจ�าเลยที่​1​ไม่เคยเข้าไปครอบครอง​ไม่เคยปลูกต้นไม้​ไม่เคยล้อมรั้ว​


                       และไม่เคยใช้ที่ดินบางส่วนท�าเป็นสถานที่ให้เช่าจอดรถยนต์แต่อย่างใด​ทั้งจ�าเลยที่​1​ทราบ



                                ี
                       อยู่แล้วว่าท่ดินแปลงดังกล่าวเป็นของคุณหญิงอัมพรกับพวกผู้เสียหาย​การกระทาของจาเลยท​ ่ ี
                                                                                               �
                                                                                         �
                       1​เป็นการเบิกความอันเป็นเท็จในการพิจารณาคดีต่อศาลซึ่งความเท็จนั้นเป็นข้อส�าคัญในคดี​


                       จนเป็นเหตุให้ศาลแพ่งมีค�าสั่งให้จ�าเลยที่​1​มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินแปลงดังกล่าว​และเมื่อวันที่​


                       14​มกราคม​​2534​เวลากลางวัน​จ�าเลยที่​2​เบิกความต่อศาลแพ่งในคดีหมายเลขด�าที่​21351/​


                       2533​ใจความว่า​จ�าเลยที่​2​รับจ้างเป็นผู้ดูแลเก็บผลประโยชน์จากสวนผลไม้และเก็บค่าเช่า


                       ที่จอดรถยนต์ให้แก่จ�าเลยที่​1​บนที่ดินแปลงดังกล่าว​โดยจ�าเลยที่​2​รับจ้างจ�าเลยที่​1​ตั้งแต่


                       ปี​2518​จนถึงปัจจุบัน​จ�าเลยที่​2​ทราบว่าที่ดินแปลงดังกล่าวเป็นของจ�าเลยที่​1​และจ�าเลย


                       ที่​1​เป็นผู้ว่าจ้างจ�าเลยที่​2​ล้อมรั้วสังกะสี​จ�าเลยที่​1​ท�าสวนมาประมาณ​30​ปี​และที่ดินที่​
   484   485   486   487   488   489   490   491   492   493   494