Page 783 - หนังสืออัยการ_พิเศษ 87

ิ
อััยการนิเทศฉบัับัพิิเศษ 731

สำนักงานอัยการสูงสุด
ที่ อส(สฝปผ.) 0018 / ว 173
สำนักงานอัยการสูงสุด
ที่ อส(สฝปผ.) 0018 / ว 173
ที่ อส(สฝปผ.) 0018 / ว 173 สำนักงานอัยการสูงสุด
ที่ อส(สฝปผ.) 0018 / ว 173
สำนักงานอัยการสูงสุด
ถนนรัชดาภิเษก กรุงเทพฯ 10900
ถนนรัชดาภิเษก กรุงเทพฯ 10900
ถนนรัชดาภิเษก กรุงเทพฯ 10900
ถนนรัชดาภิเษก กรุงเทพฯ 10900
25 เมษายน 2548
25 เมษายน 2548
25 เมษายน 2548
25 เมษายน 2548
เรื่อง การขอใหศาลนับโทษตอ
เรื่อง การขอใหศาลนับโทษตอ
เรื่อง การขอใหศาลนับโทษตอ
เรื่อง การขอใหศาลนับโทษตอ
เรียน รองอัยการสูงสุด ผูตรวจราชการอัยการ อธิบดีอัยการฝาย อธิบดีอัยการเขต อัยการพิเศษฝาย เลขานุภาร
เรียน รองอัยการสูงสุด ผูตรวจราชการอัยการ อธิบดีอัยการฝาย อธิบดีอัยการเขต อัยการพิเศษฝาย เลขานุภาร
เรียน รองอัยการสูงสุด ผูตรวจราชการอัยการ อธิบดีอัยการฝาย อธิบดีอัยการเขต อัยการพิเศษฝาย เลขานุภาร
เรียน รองอัยการสูงสุด ผูตรวจราชการอัยการ อธิบดีอัยการฝาย อธิบดีอัยการเขต อัยการพิเศษฝาย เลขานุภาร
อัยการสูงสุด ผูอํานวยการสถาบันกฎหมายอาญา อัยการจังหวัด และผูอํานวยการสำนักงานอํานวยการ
อัยการสูงสุด ผูอํานวยการสถาบันกฎหมายอาญา อัยการจังหวัด และผูอํานวยการสำนักงานอํานวยการ
อัยการสูงสุด ผูอํานวยการสถาบันกฎหมายอาญา อัยการจังหวัด และผูอํานวยการสำนักงานอํานวยการ
อัยการสูงสุด ผูอํานวยการสถาบันกฎหมายอาญา อัยการจังหวัด และผูอํานวยการสำนักงานอํานวยการ
ิ
่


ี
่
ี
ิงมาดวย สำเนาคำพพากษาศาลฎกาท 7262/2546
สงทสงมาดวย สำเนาคำพพากษาศาลฎกาท 7262/2546
่
่
ิ
ี
ี
สงทส
ิ
ี
่
่
ี
สงทสงมาดวย สำเนาคำพพากษาศาลฎกาท 7262/2546
่
ิ
่
ี
ี

ิ
ี
่
สงทสงมาดวย สำเนาคำพพากษาศาลฎกาท 7262/2546
่
ี

ิ
ี
่
ิ
ี
่
ดวยไดมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7262/2546 คดีอาญาระหวาง พนักงานอัยการจังหวัดสงขลา
ดวยไดมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7262/2546 คดีอาญาระหวาง พนักงานอัยการจังหวัดสงขลา
ดวยไดมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7262/2546 คดีอาญาระหวาง พนักงานอัยการจังหวัดสงขลา
ดวยไดมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7262/2546 คดีอาญาระหวาง พนักงานอัยการจังหวัดสงขลา
โจทก นายภิญโญ หรือ โญ จิตรากูล จำเลย เรื่อง ชิงทรัพย วินิจฉัยวา คดีนี้จำเลยใหการปฏิเสธและมิไดใหการรับวา
โจทก นายภิญโญ หรือ โญ จิตรากูล จำเลย เรื่อง ชิงทรัพย วินิจฉัยวา คดีนี้จำเลยใหการปฏิเสธและมิไดใหการรับวา
โจทก นายภิญโญ หรือ โญ จิตรากูล จำเลย เรื่อง ชิงทรัพย วินิจฉัยวา คดีนี้จำเลยใหการปฏิเสธและมิไดใหการรับวา
โจทก นายภิญโญ หรือ โญ จิตรากูล จำเลย เรื่อง ชิงทรัพย วินิจฉัยวา คดีนี้จำเลยใหการปฏิเสธและมิไดใหการรับวา
เปนบุคคลเดียวกับคดีที่โจทกขอใหนับโทษตอ แมคดีที่โจทกอางจะเปนคดีที่ฟองและพิจารณาใน ศาลชั้นตนก็ตาม
เปนบุคคลเดียวกับคดีที่โจทกขอใหนับโทษตอ แมคดีที่โจทกอางจะเปนคดีที่ฟองและพิจารณาใน ศาลชั้นตนก็ตาม
เปนบุคคลเดียวกับคดีที่โจทกขอใหนับโทษตอ แมคดีที่โจทกอางจะเปนคดีที่ฟองและพิจารณาใน ศาลชั้นตนก็ตาม
เปนบุคคลเดียวกับคดีที่โจทกขอใหนับโทษตอ แมคดีที่โจทกอางจะเปนคดีที่ฟองและพิจารณาใน ศาลชั้นตนก็ตาม
แตก็มิใชเปนขอเท็จจริงที่ศาลจะรับรูไดเอง เปนหนาที่โจทกตองนําสืบใหปรากฏวาจำเลย เปนบุคคลเดียวกับคดีที่
แตก็มิใชเปนขอเท็จจริงที่ศาลจะรับรูไดเอง เปนหนาที่โจทกตองนําสืบใหปรากฏวาจำเลย เปนบุคคลเดียวกับคดีที่
แตก็มิใชเปนขอเท็จจริงที่ศาลจะรับรูไดเอง เปนหนาที่โจทกตองนําสืบใหปรากฏวาจำเลย เปนบุคคลเดียวกับคดีที่
แตก็มิใชเปนขอเท็จจริงที่ศาลจะรับรูไดเอง เปนหนาที่โจทกตองนําสืบใหปรากฏวาจำเลย เปนบุคคลเดียวกับคดีที่


โจทกอาง
็
ุ

ขอใหนบโทษตอ ขอเทจจริงตามพยานหลักฐานของโจทกฟงไดเพยงวา เจาพนกงานตํารวจจับกมจำเลยได

ั



ี

ั


ุ

ี

็
โจทกอางขอใหนบโทษตอ ขอเทจจริงตามพยานหลักฐานของโจทกฟงไดเพยงวา เจาพนกงานตํารวจจับกมจำเลยได

ั




ั


โจทกอางขอใหนบโทษตอ ขอเทจจริงตามพยานหลักฐานของโจทกฟงไดเพยงวา เจาพนกงานตํารวจจับกมจำเลยได    
ั

ั



็

ี


ุ

ี





ุ
ั



โจทกอางขอใหนบโทษตอ ขอเทจจริงตามพยานหลักฐานของโจทกฟงไดเพยงวา เจาพนกงานตํารวจจับกมจำเลยได
็
ั



เนื่องจากจำเลยกระทําความผิดในคดีอื่นเทานั้น ยังไมเพียงพอที่จะรับฟงวาจำเลยเปนบุคคลเดียวกับจำเลยในคดที่

เนื่องจากจำเลยกระทําความผิดในคดีอื่นเทานั้น ยังไมเพียงพอที่จะรับฟงวาจำเลยเปนบุคคลเดียวกับจำเลยในคดที่
เนื่องจากจำเลยกระทําความผิดในคดีอื่นเทานั้น ยังไมเพียงพอที่จะรับฟงวาจำเลยเปนบุคคลเดียวกับจำเลยในคดที่ ี ี ี

ี

เนื่องจากจำเลยกระทําความผิดในคดีอื่นเทานั้น ยังไมเพียงพอที่จะรับฟงวาจำเลยเปนบุคคลเดียวกับจำเลยในคดที่
โจทกอาง ที่ศาลอุทธรณภาค 9 พิพากษาไมนับโทษตอใหนั้น ศาลฎีกาเห็นฟองดวย ฎีกาของโจทกฟงไมข้น
โจทกอาง ที่ศาลอุทธรณภาค 9 พิพากษาไมนับโทษตอใหนั้น ศาลฎีกาเห็นฟองดวย ฎีกาของโจทกฟงไมข้น
โจทกอาง ที่ศาลอุทธรณภาค 9 พิพากษาไมนับโทษตอใหนั้น ศาลฎีกาเห็นฟองดวย ฎีกาของโจทกฟงไมข้น ึ ึ ึ
ึ
โจทกอาง ที่ศาลอุทธรณภาค 9 พิพากษาไมนับโทษตอใหนั้น ศาลฎีกาเห็นฟองดวย ฎีกาของโจทกฟงไมข้น
พิพากษายืน
พิพากษายืน
พิพากษายืน
พิพากษายืน
สำนักงานอัยการสูงสุด พิจารณาแลวเห็นวา การนับโทษตอนั้นมีที่มาจากความตอนทายของ
สำนักงานอัยการสูงสุด พิจารณาแลวเห็นวา การนับโทษตอนั้นมีที่มาจากความตอนทายของ
สำนักงานอัยการสูงสุด พิจารณาแลวเห็นวา การนับโทษตอนั้นมีที่มาจากความตอนทายของ
สำนักงานอัยการสูงสุด พิจารณาแลวเห็นวา การนับโทษตอนั้นมีที่มาจากความตอนทายของ
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 วรรคหนึ่ง ที่วา “เวนแตคำพิพากษานั้นจะกลาวไวเปนอยางอื่น” หมายความ
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 วรรคหนึ่ง ที่วา “เวนแตคำพิพากษานั้นจะกลาวไวเปนอยางอื่น” หมายความ
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 วรรคหนึ่ง ที่วา “เวนแตคำพิพากษานั้นจะกลาวไวเปนอยางอื่น” หมายความ
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 วรรคหนึ่ง ที่วา “เวนแตคำพิพากษานั้นจะกลาวไวเปนอยางอื่น” หมายความ
ไปตามหลักสอง

วาการขอใหนับโทษตอเปนการขอใหศาลเริ่มนับโทษจำคุกเปนอยางอื่น (ฎีกาที่ 4656/2540) ไมเปนไปตามหลักสอง
วาการขอใหนับโทษตอเปนการขอใหศาลเริ่มนับโทษจำคุกเปนอยางอื่น (ฎีกาที่ 4656/2540) ไมเปน



วาการขอใหนับโทษตอเปนการขอใหศาลเริ่มนับโทษจำคุกเปนอยางอื่น (ฎีกาที่ 4656/2540) ไมเปนไปตามหลักสอง

วาการขอใหนับโทษตอเปนการขอใหศาลเริ่มนับโทษจำคุกเปนอยางอื่น (ฎีกาที่ 4656/2540) ไมเปนไปตามหลักสอง


ประการคือ (1) ใหเริ่มนับโทษหรือลงโทษจำคุกตั้งแตวันมีคำพิพากษา (2) ใหหักจำนวนวันที่ผูตองคำพิพากษาถูก
ประการคือ (1) ใหเริ่มนับโทษหรือลงโทษจำคุกตั้งแตวันมีคำพิพากษา (2) ใหหักจำนวนวันที่ผูตองคำพิพากษาถูก
ประการคือ (1) ใหเริ่มนับโทษหรือลงโทษจำคุกตั้งแตวันมีคำพิพากษา (2) ใหหักจำนวนวันที่ผูตองคำพิพากษาถูก
ประการคือ (1) ใหเริ่มนับโทษหรือลงโทษจำคุกตั้งแตวันมีคำพิพากษา (2) ใหหักจำนวนวันที่ผูตองคำพิพากษาถูก
คุมขังมากอนวาคำพิพากษาออกจากระยะเวลาที่กําหนดใหจำคุกตามคำพิพากษา ซึ่งศาลที่พิพากษาคดีนั้นจะตอง
คุมขังมากอนวาคำพิพากษาออกจากระยะเวลาที่กําหนดใหจำคุกตามคำพิพากษา ซึ่งศาลที่พิพากษาคดีนั้นจะตอง
คุมขังมากอนวาคำพิพากษาออกจากระยะเวลาที่กําหนดใหจำคุกตามคำพิพากษา ซึ่งศาลที่พิพากษาคดีนั้นจะตอง
คุมขังมากอนวาคำพิพากษาออกจากระยะเวลาที่กําหนดใหจำคุกตามคำพิพากษา ซึ่งศาลที่พิพากษาคดีนั้นจะตอง
กลาวไวในคำพิพากษา เชน พิพากษาใหเริ่มโทษจำคุกจำเลยคดีนี้ตอจากโทษจำคุกในคดีกอน

หรือใหเริ่มโทษจำคุก
กลาวไวในคำพิพากษา เชน พิพากษาใหเริ่มโทษจำคุกจำเลยคดีนี้ตอจากโทษจำคุกในคดีกอน หรือใหเริ่มโทษจำคุก
กลาวไวในคำพิพากษา เชน พิพากษาใหเริ่มโทษจำคุกจำเลยคดีนี้ตอจากโทษจำคุกในคดีกอน หรือใหเริ่มโทษจำคุก


กลาวไวในคำพิพากษา เชน พิพากษาใหเริ่มโทษจำคุกจำเลยคดีนี้ตอจากโทษจำคุกในคดีกอน หรือใหเริ่มโทษจำคุก
ิ
ั


่
ั
ื
ี
ุ
ี

ี
ิ
ในคดนตอเมอโทษกกขงในคดกอนสินสดลง เปนตน การขอใหนบโทษตอ เดมมกาหนดอยในระเบยบกรมอยการวา
ั

ี

ั
ั



ั

้

้
ี

ู

ี


ู
ี
ุ
ื
ั
ํ
ในคดนตอเ
ี
้
ีม่อโทษกกขงในคดกอนสินสดลง เปนตน การขอใหนบโทษตอ เดมมกําหนดอยในระเบยบกรมอัยการวา
้
ี
ั
ี
ิ
ื

ู
ี
ํ
ี
ั
ี


่

ี


ในคดนตอเมอโทษกกขงในคดกอนสินสดลง เปนตน การขอใหนบโทษตอ เดมมกาหนดอยในระเบยบกรมอยการวา   
ุ

้
้
ั

ั

ี
ํ
ั
ี
ิ
ุ
ี
ในคดนตอเมอโทษกกขงในคดกอนสินสดลง เปนตน การขอใหนบโทษตอ เดมมกาหนดอยในระเบยบกรมอยการวา

้
ี
ี
้

่
ั
ั
ื




ู
ั
ดวยการดําเนินคดีอาญาของพนักงานอัยการ พ.ศ. 2528 ขอ 69 ปจจุบันกําหนดอยูในระเบียบสำนักงานอัยการ
ดวยการดําเนินคดีอาญาของพนักงานอัยการ พ.ศ. 2528 ขอ 69 ปจจุบันกําหนดอยูในระเบียบสำนักงานอัยการ
ดวยการดําเนินคดีอาญาของพนักงานอัยการ พ.ศ. 2528 ขอ 69 ปจจุบันกําหนดอยูในระเบียบสำนักงานอัยการ
ดวยการดําเนินคดีอาญาของพนักงานอัยการ พ.ศ. 2528 ขอ 69 ปจจุบันกําหนดอยูในระเบียบสำนักงานอัยการ
ุ
สูงสุด วาดวยการดําเนินคดีอาญาของพนักงานอัยการ พ.ศ. 2547 ขอ 97 ขอที่วา จำเลยเปนบคคลเดียวกับคดีที่
ุ
สูงสุด วาดวยการดําเนินคดีอาญาของพนักงานอัยการ พ.ศ. 2547 ขอ 97 ขอที่วา จำเลยเปนบคคลเดียวกับคดีที่
ุ
สูงสุด วาดวยการดําเนินคดีอาญาของพนักงานอัยการ พ.ศ. 2547 ขอ 97 ขอที่วา จำเลยเปนบคคลเดียวกับคดีที่
ุ
สูงสุด วาดวยการดําเนินคดีอาญาของพนักงานอัยการ พ.ศ. 2547 ขอ 97 ขอที่วา จำเลยเปนบคคลเดียวกับคดีที่
ขอใหนับโทษตอหรือไม เปนขอเท็จจริงท่โจท

ี
ีก เปนผูกลาวอาง โจทกจึงมีหนาที่ตองนําสืบถึงขอเท็จจริงดังกลาว


ขอใหนับโทษตอหรือไม เปนขอเท็จจริงท่โจทก เปนผูกลาวอาง โจทกจึงมีหนาที่ตองนําสืบถึงขอเท็จจริงดังกลาว


ขอใหนับโทษตอหรือไม เปนขอเท็จจริงท่โจทก เปนผูกลาวอาง โจทกจึงมีหนาที่ตองนําสืบถึงขอเท็จจริงดังกลาว

ี

ขอใหนับโทษตอหรือไม เปนขอเท็จจริงท่โจทก เปนผูกลาวอาง โจทกจึงมีหนาที่ตองนําสืบถึงขอเท็จจริงดังกลาว

ี
ี่
เพราะไมใชขอทศาลรูไดเองเวนแตศาลรูไดโดยการสอบถามจำเลยหรือจำเลยใหการรับวาเปนบุคคลเดียวกับคดีที่
ี่
เพราะไมใชขอทศาลรูไดเองเวนแตศาลรูไดโดยการสอบถามจำเลยหรือจำเลยใหการรับวาเปนบุคคลเดียวกับคดีที่
เพราะไมใชขอทศาลรูไดเองเวนแตศาลรูไดโดยการสอบถามจำเลยหรือจำเลยใหการรับวาเปนบุคคลเดียวกับคดีที่
ี่
เพราะไมใชขอทศาลรูไดเองเวนแตศาลรูไดโดยการสอบถามจำเลยหรือจำเลยใหการรับวาเปนบุคคลเดียวกับคดีที่
ี่
โจทกขอใหนับโทษตอ ดังคำพิพากษาฎีกา ตอไปนี้
โจทกขอใหนับโทษตอ ดังคำพิพากษาฎีกา ตอไปนี้
โจทกขอใหนับโทษตอ ดังคำพิพากษาฎีกา ตอไปนี้
โจทกขอใหนับโทษตอ ดังคำพิพากษาฎีกา ตอไปนี้
คำพิพากษาฎีกาที่ 7114/2542 ขอเท็จจริงที่วาจำเลยในคดีนี้เปนจำเลยคนเดียวกับ จำเลย
คำพิพากษาฎีกาที่ 7114/2542 ขอเท็จจริงที่วาจำเลยในคดีนี้เปนจำเลยคนเดียวกับ จำเลย
คำพิพากษาฎีกาที่ 7114/2542 ขอเท็จจริงที่วาจำเลยในคดีนี้เปนจำเลยคนเดียวกับ จำเลย
คำพิพากษาฎีกาที่ 7114/2542 ขอเท็จจริงที่วาจำเลยในคดีนี้เปนจำเลยคนเดียวกับ จำเลย
ในคดีอาญาที่โจทกขอใหนับโทษตอหรือไม เปนขอเท็จจริงตางหากจากขอเท็จจริงที่โจทกบรรยายวา จำเลยกระทํา
ในคดีอาญาที่โจทกขอใหนับโทษตอหรือไม เปนขอเท็จจริงตางหากจากขอเท็จจริงที่โจทกบรรยายวา จำเลยกระทํา
ในคดีอาญาที่โจทกขอใหนับโทษตอหรือไม เปนขอเท็จจริงตางหากจากขอเท็จจริงที่โจทกบรรยายวา จำเลยกระทํา
ในคดีอาญาที่โจทกขอใหนับโทษตอหรือไม เปนขอเท็จจริงตางหากจากขอเท็จจริงที่โจทกบรรยายวา จำเลยกระทํา
ความผิดในคดีนี้ โจทกจึงมีหนาที่ตองนําสืบใหปรากฏแกศาล
ความผิดในคดีนี้ โจทกจึงมีหนาที่ตองนําสืบใหปรากฏแกศาล
ความผิดในคดีนี้ โจทกจึงมีหนาที่ตองนําสืบใหปรากฏแกศาล
ความผิดในคดีนี้ โจทกจึงมีหนาที่ตองนําสืบใหปรากฏแกศาล

คำพิพากษา...
คำพิพากษา...
คำพิพากษา...
คำพิพากษา...
/