Page 646 - หนังสืออัยการ_พิเศษ 87

ิ
598 อััยการนิเทศฉบัับัพิิเศษ อั​ยการ​นิเทศ​ฉบับ​พิเศษ 709

อย่างไร​คดีนี้​ศาลอุทธรณ์ภาค​6​พิพากษายกฟ้องโดยวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า​นายดาบต�ารวจ​อ�านวย​บุญวรนุช​ ​

�
พยาน​โจทก์เบิกความขัดกับบันทึกการตรวจค้นและจับกุมเอกสารหมาย​จ.4​โดยนายดาบตารวจอานวยเบิกความว่า​
�
่
ี
ี
�
ิ
�
�
เห็นจาเลยกับสายลับส่งส่งของให้กันบริเวณห้างนาจาเลยแต่เอกสารหมาย​จ.4​ระบุว่าเหตุเกิดท่บ้านจาเลยเลขท​5​ ​
ี
่
ึ
ี
ึ
�
หมู่ท​4​ต�าบลหนองนางนวล​อ�าเภอหนองฉาง​​จังหวัดอุทัยธาน​ซ่งอยู่ห่างนาจาเลยประมาณ​400​เมตร​ประการหน่ง​
ั
ี
ึ
นายดาบตารวจ​อ�านวย​เบิกความว่าพยานให้การต่อพนักงานสอบสวนถงพฤติการณ์ในรายละเอียดเก่ยวกบ
�
ี
ื
จุดท่พยานซุ่มดูการล่อซ้อ​และการซ้อขายเมทแอมเฟตามีนระหว่างจาเลยกับสายลับ​แต่ไม่ปรากฏว่าพนักงาน
ื
�
ี
�
�
ี
�
ี
สอบสวนได้นานายดาบตารวจ​อ�านวย​ไปช้ท่เกิดเหตุและทาแผนท่ท่เกิดเหตุเพื่อแสดงให้เห็นสภาพสถานท​ ่ ี
ี
ึ
เกิดเหตุว่าเป็นอย่างไร​นายดาบตารวจ​อ�านวย​ซุ่มดูอย่างไร​และเห็นจาเลยในลักษณะใด​ประการหน่ง​และ​
�
�
�
พยานนายดาบตารวจ​ อ�านวย​ เห็นจาเลยขายเมทแอมเฟตามีนให้แก่สายลับท่ห้างนาจริง​ เม่อสายลับนา​
ื
�
�
ี
เมทแอมเฟตามีนไปมอบให้แล้ว​เจ้าพนักงานต�ารวจก็น่าจะน�าก�าลังไปที่ห้างนาที่เกิดเหตุเพื่อจับจ�าเลยทันที​ไม่มี
�
ุ
�
ี
ี
�
เหตุผลท่เจ้าพนักงานตารวจจะไปค้นบ้านจาเลยเพราะมิใช่สถานท่เกิดเหต​และเจ้าพนักงานตารวจก็ทราบดีว่าขณะ
นั้นจ�าเลยอยู่ที่ห้างนา​อีกประการหนึ่ง​เหตุทั้งสามประการดังกล่าวท�าให้ค�าเบิกความของนายดาบต�ารวจ​อ�านวย​
ประจักษ์พยานโจทย์ซึ่งอ้างว่าเห็นจ�าเลยจ�าหน่ายเมทแอมเฟตามีนมีข้อพิรุธสงสัย​ศาลอุทธรณ์ภาค​6​เห็นควรยก
�
ประโยชน์แห่งความสงสัยให้แก่จาเลย​แต่ฎีกาของโจทก์ในข้อ​2​กล่าวว่า​โจทก์ยังไม่เห็นพ้องด้วยกับคาพิพากษา
�
�
ุ
ี
ี
ศาลอทธรณ์​(ท่ถูกศาลอุทธรณ์ภาค​6)​จึงขอฎีกาคัดค้านคาพิพากษาศาลอุทธรณ์​(ท่ถูกศาลอุทธรณ์ภาค​6)​ต่อศาลฎีกา
ั
ข้อความดังกล่าวต่อไปน​ต่อจากน้นโจทก์คัดลอกคาวินิจฉัยของศาลช้นต้นชนิด​ค�าต่อคาต้งแต่ต้นจนจบ​แล้วข้นฎีกา​
ั
�
้
ี
�
ั
ึ
�
ข้อ​3​ว่า​ด้วยเหตุผลดังกล่าวท่ได้กล่าวมาแล้วข้างต้นของศาลฎีกาได้โปรดพิจารณาพิพากษากลับคาพิพากษา​
ี
ศาลอุทธรณ์​(ที่ถูกศาลอุทธรณ์ภาค​6)​โดยพิพากษาลงโทษจ�าเลยตามค�าพิพากษาของศาลชั้นต้นต่อไป​ฎีกาของ
�
โจทก์มิได้หยิบยกคาวินิจฉัยข้อเท็จจริงของศาลอุทธรณ์ภาค​6​ท้งสามประการดังกล่าวข้างต้นโต้แย้งคัดค้านว่าไม่ม​ ี
ั
ข้อพิรุธ​ไม่มีข้อควรสงสัย​โดยอ้างเหตุผลของโจทก์มาประกอบไว้เลย​ล�าพังค�าวินิจฉัยของศาลชั้นต้นซึ่งโจทก์​
คัดลอกมาในฎีกาดังกล่าว​ศาลฎีกาเห็นว่า​ไม่มีข้อความตอนใดท่อาจถือเป็นข้อโต้แย้งคัดค้านคาวินิจฉัยของ
�
ี
ั
ี
ศาลอุทธรณ์ภาค​6​ได้​ท้งท่โจทก์ผู้ฎีกาก็เป็นพนักงานอัยการซ่งมีความรอบรู้ในวิธีพิจารณาความเป็นอย่างด​ ี
ึ
อย่แล้ว​ฎีกาของโจทก์จงเป็นฎีกาทไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวธีพิจารณาความอาญา​มาตรา​216​ดังกล่าว​
ู
ึ
ี
ิ
่
ข้างต้น​ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย
​ พิพากษายกฎีกาโจทก์
​
​
​
​