Page 627 - หนังสืออัยการ_พิเศษ 87
P. 627
836 อัยการนิเทศฉบับพิเศษ อััยการนิเทศฉบัับัพิิเศษ 579
ิ
ที่อส0017/14431 ส�านักงานอัยการสูงสุด
ถนนหน้าหับเผยกรุงเทพฯ10200
12กันยายน2546
เรื่อง หารือเกี่ยวกับอ�านาจและหน้าที่ของอัยการจังหวัดในการว่าต่างหรือแก้ต่างคดีอาญา
เรียน นายองค์การบริหารส่วนจังหวัดระนอง
อ้างถึง หนังสือองค์การบริหารส่วนจังหวัดระนองที่รน51001/1188ลงวันที่8กรกฎาคม2546
ตามหนังสือท่อ้างถึงแจ้งว่าองค์การบริหารส่วนจังหวัดระนองได้ขอความร่วมมือจากอัยการจังหวัด
ี
ระนองให้ด�าเนินการแก้ต่างให้ในคดีที่นางจันทร์สมโฆษิตสกุลเป็นโจทก์ยื่นฟ้ององค์การบริหารส่วนจังหวัด
�
ระนองจ�าเลยที่1ห้างหุ้นส่วนจากัดโชคสรชัยการโยธาจ�าเลยที่2ต่อศาลจังหวัดระนองข้อหาใช้จ้าง
ุ
วานบุกรุกท�าให้เสียทรัพย์ตามคดีอาญาหมายเลขด�าที่2364/2546ซึ่งอัยการจังหวัดระนองได้มีหนังสือแจ้งว่า
�
ี
พนักงานอัยการจะมีอานาจและหน้าท่ในการว่าต่างหรือแก้ต่างให้กับองค์การบริหารส่วนจังหวัดระนองเฉพาะแต่
ี
ื
�
ั
ในคดีแพ่งเท่าน้นส่วนในคดีอาญาต้องเป็นกรณีท่เจ้าพนักงานถูกฟ้องในเร่องการท่ได้กระท�าไปตามอานาจหน้าท ่ ี
ี
ฉะนั้นการที่องค์การบริหารส่วนจังหวัดระนองถูกฟ้องเป็นจ�าเลยในคดีอาญาจึงไม่อยู่ในอ�านาจและหน้าที่ของ
ี
ิ
ั
พนักงานอัยการท่จะรบแก้ต่างให้ได้องค์การบรหารส่วนจังหวัดระนองจึงขอหารอว่าในกรณีดงกล่าวอยการ
ั
ื
ั
จังหวัดระนองมีอ�านาจและหน้าที่ในการว่าต่างหรือแก้ต่างในคดีหรือไม่ความละเอียดแจ้งแล้วนั้น
ส�านักงานอัยการสูงสุดพิจารณาแล้วเห็นว่าตามพระราชบัญญัติพนักงานอัยการพ.ศ.2498มาตรา6
�
ั
บัญญัติให้มีพนักงานอัยการไว้เป็นทนายแผ่นดินประจาศาลยุติธรรมช้นต้นทุกศาลและมาตรา11(1)บัญญัติอานาจ
�
ี
�
หน้าท่ของพนักงานอัยการในคดีอาญาให้มีอานาจและหน้าท่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาและ
ี
ตามกฎหมายอ่นซ่งบัญญัติว่าเป็นอานาจและหน้าท่สานักงานอัยการสูงสุดหรือพนักงานอัยการในการน้ได้ม ี
�
ื
ี
�
ึ
ี
ื
“กฎหมายอ่น”คือพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวงทบวงกรมพ.ศ.2545มาตรา46(9)บัญญัติให้
�
�
ั
ี
�
ส�านักงานอัยการสูงสุดมีอานาจหน้าท่เก่ยวกับการดาเนินคดีอาญาท้งปวงด�าเนินคดีแพ่งและให้คาปรึกษาด้าน
ี
ั
ั
กฎหมายแก่รัฐบาลและหน่วยงานของรัฐซ่งองค์การบริหารส่วนจังหวัดระนองกฎหมายได้บญญติให้เป็นราชการ
ึ
ส่วนท้องถ่นตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชแผ่นดินพ.ศ.2534มาตรา70(1)และเป็นนิติบุคคล
ิ
ตามพระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัดพ.ศ.2540มาตรา8จึงถือว่าเป็นหน่วยงานของรัฐตาม
พระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่พ.ศ.2539มาตรา4และพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง
ทบวงกรมพ.ศ.2545มาตรา46(9)ซึ่งส�านักงานอัยการสูงสุดหรือพนักงานอัยการมีอ�านาจหน้าท่ดาเนินคดีอาญา
ี
�
�
ี
ให้และอานาจหน้าท่ในการดาเนินคดีอาญามิได้จากัดเฉพาะให้พนักงานอัยการทาหน้าท่เป็นโจทก์แทนรัฐเท่าน้น
�
ั
ี
�
�
ั
ี
แต่ย่อมหมายความรวมถึงการเป็นทนายแผ่นดินแก้ต่างให้แก่หน่วยงานของรัฐท่ถูกเอกชนฟ้องคดีอาญาด้วยฉะน้น
�
ี
พนักงานอัยการส�านักงานอัยการจังหวัดระนองจึงมีอานาจหน้าท่ตามพระราชบัญญัติพนักงานอัยการพ.ศ.2498
มาตรา6มาตรา11(1)ประกอบกับพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวงทบวงกรมพ.ศ.2545มาตรา46(9)
ในการรับแก้ต่างคดีอาญาให้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดระนองได้
