Page 515 - หนังสืออัยการ_พิเศษ 87
P. 515
อัยการนิเทศฉบับพิเศษ
ิ
อััยการนิเทศฉบัับัพิิเศษ 475 775
ศาลฎีกาตรวจส�านวนประชุมปรึกษาแล้วเห็นว่าบันทึกการฟ้องคดีอาญาด้วยวาจาลงวันที่5สิงหาคม
2528ของโจทก์น้นเป็นเพียงหลักฐานการฟ้องคดีอาญาด้วยวาจาและเป็นความสะดวกท่ศาลจะบันทึกการฟ้อง
ี
ั
ึ
�
ั
ด้วยวาจาลงในแบบพิมพ์ของศาลได้รวดเร็วข้นเท่าน้นหาใช่ฟ้องด้วยวาจาตามกฎหมายไม่โจทก์ฎีกาว่าจาเลย
ั
ให้การรับสารภาพในช้นศาลศาลพิพากษาไปได้ทันทและตามมาตรา20แห่งพระราชบัญญัติจัดต้งศาลแขวงและ
ี
ั
วิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงพ.ศ.2499ไม่บังคับให้โจทก์ต้องไปศาลนั้นตามส�านวนศาลมิได้สอบถาม
ั
�
ค�าให้การจาเลยโจทก์จะว่าจาเลยให้การรับสารภาพช้นศาลได้อย่างไรแม้มาตรา20ท่โจทก์อ้างจะมิได้บังคับโดยตรง
ี
�
ว่าโจทก์ต้องไปศาลแต่วิธีปฏิบัติตามมาตรา20ดังกล่าวซึ่งก�าหนดว่าถ้าผู้ต้องหาให้การรับสารภาพต่อพนักงาน
ื
สอบสวนให้พนักงานสอบสวนนาผู้ต้องหามายังพนักงานอัยการเพ่อฟ้องศาลโดยมิต้องทาการสอบสวนและ
�
�
ั
ให้ฟ้องด้วยวาจาการฟ้องด้วยวาจาพระราชบัญญัติจัดต้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
ี
�
ื
พ.ศ.2499มาตรา19บัญญัติให้โจทก์แจ้งต่อศาลถึงช่อโจทก์ชื่อท่อยู่และสัญชาติของจาเลยฐานความผิด
กระท�าที่อ้างว่าจ�าเลยได้กระท�าความผิดและอื่นๆอีกหลายประการเห็นได้ว่าลักษณะของงานบังคับให้โจทก์
ั
ต้องไปศาลอยู่ในตัวเม่อโจทก์ไม่ไปศาลย่อมถือได้ว่าไม่มีการฟ้องคดีดังท่ศาลล่างท้งสองวินิจฉัยไว้ชอบแล้ว
ื
ี
ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น
พิพากษายืน
นายเสนอศรนิยม
นายยรรยงอิทธิพงษ์
นายส่องสุขะปุณณพันธ์
