Page 124 - หนังสืออัยการ_พิเศษ 87
P. 124
92 อััยการนิเทศฉบัับัพิิเศษ อัยการนิเทศฉบับพิเศษ 233
ิ
้
ี
�
ั
ข้อสังเกตการให้ผู้ร้องทุกข์หรือผู้ต้องหารับทราบคาส่งไม่ฟ้องในแบบนถ้าผู้ร้องทุกข์หรือ
ี
ั
ผู้ต้องหาอยู่ท่พนักงานอัยการและพนักงานอัยการสามารถจะแจ้งให้ทราบได้แล้วก็ให้ผู้น้นลงลายมือรับทราบ
ี
�
่
ี
�
ั
ี
่
ท่พนักงานอัยการ(ดูคาส่งกระทรวงมหาดไทยท1260/2478ข้อ(15)และท324/2478)และลงนามผู้แจ้งคาสั่งนั้น
ไว้ซ่งอาจเป็นเสมียนพนักงานคนใดก็ได้ถ้าได้ให้ท้งสองฝ่ายรับทราบไว้แล้วก็ให้ขีดฆ่าถ้อยคาในแบบพิมพ์
ึ
�
ั
ซึ่งเป็นข้อความในหนังสือวรรคท้ายตั้งแต่ค�าว่า“ให้ท่านแจ้งฯ”จนถึง“ความอาญา”ออกเสียถ้าสามารถแจ้งได้
�
ั
ฝ่ายเดียวก็ให้ขีดฆ่าถ้อยคาท่หมายถึงให้แจ้งแก่ฝ่ายน้นออกเสียเช่นพนักงานอัยการได้แจ้งให้ผู้ต้องหาทราบแล้วก็
ี
ี
ให้บันทึกไว้ตามท่กล่าวข้างต้นแล้วขีดฆ่าถ้อยคาท่หมายถึงให้แจ้งแก่ฝ่ายน้นออกเสียเช่นพนักงานอัยการได้แจ้งให้
ี
ั
�
ี
ั
ผู้ต้องหาทราบแล้วก็ให้บันทึกไว้ตามท่กล่าวข้างต้นแล้วขีดฆ่าคาว่า“และผู้ต้องหา”ซ่งเป็นความในวรรคท้ายน้น
�
ึ
ออกเสียหนังสือน้นก็คงเป็นรูปว่าให้คณะกรรมการอาเภอแจ้งแก่ผู้ร้องทุกข์ทราบเท่าน้นและไม่ต้องสงสัยว่า
�
ั
ั
�
ั
เม่อพนักงานสอบสวนได้ให้ผู้ร้องทุกข์รับทราบและลงนามผู้แจ้งคาส่งลงไปอีกแล้วจะเกิดเข้าใจผิดโดยไม่ทราบว่า
ื
ใครเป็นผู้แจ้งให้ใครทราบเพราะข้อความในหนังสือที่ขีดฆ่าออกนั้นเป็นหลักพิสูจน์ได้อยู่แล้วหนังสือในแบบ
พิมพ์น้จะใช้โดยไม่ต้องขีดฆ่าเลยก็แก่ในกรณีท่ขอให้พนักงานสอบสวนเป็นผู้แจ้งท้งสองฝ่าย(ป.ระเบียบฯ
ี
ี
ั
เล่ม1หน้า301)
�
ั
ี
�
อ.ก.28 “หนังสือแจ้งคาส่งให้สอบสวนหรืองดการสอบสวน”แบบน้ใช้เฉพาะการแจ้งคาสั่ง
ี
ี
ั
�
ให้งดการสอบสวนหรือให้สอบสวนต่อไปในคดีท่ไม่ปรากฏตัวผู้กระทาผิดเท่าน้นในการท่เว้นระยะบรรทัด
ึ
“ข้าพเจ้าได้พิจารณาแล้วให้.........”ไว้มากน้นก็เพ่อจะได้กรอกข้อความท่ส่งให้สอบสวนซ่งสุดแต่พนักงานอัยการ
ื
ั
ั
ี
ั
จะส่งให้สอบสวนอะไรบ้างถ้าเป็นการสอบสวนเพ่มเติมนอกจากสานวนไม่ปรากฏตัวผู้กระทาผิดแล้วก็ให้ทาเป็น
�
�
�
ิ
หนังสือเฉพาะเร่องส่งไปเพราะหนังสือเช่นน้นจะทาเป็นแบบพิมพ์ไว้ย่อมไม่สะดวก(ป.ระเบียบฯเล่ม1หน้า302)
ั
ื
ั
�
ื
อ.ก.29 “หนังสือให้จับผู้ต้องหา”ถ้าพนักงานอัยการประสงค์จะให้จับผู้ใดบ้างก็ระบุช่อลงไป
ในบรรทัด“แต่....”และส่งต�าหนิรูปพรรณผู้นั้นไปทั้งนี้ก็เพราะในส�านวนเดียวกันอาจฟ้องบางคนและปล่อย
บางคนหรือบางคนได้ตัวฟ้องแล้วบางคนยังไม่ได้ตัวฟ้องเพราะหลบหนีเป็นต้นส่วนช่องก�าหนดอายุความที่ให้
ื
ี
กรอกลงไปด้วยน้นก็เพ่อประสงค์ให้ผู้มีหน้าท่จับกุมได้ทราบไว้จะได้ไม่จับกุมผู้ต้องหาเม่อพ้นกาหนดอายุความ
�
ื
ั
แล้วและพนักงานอัยการเป็นผู้ตรวจส�านวนย่อมรู้เกณฑ์ก�าหนดอายุความได้ดี(ป.ระเบียบฯเล่ม1หน้า302)
อ.ก.30 “หนังสือขอให้งดจับผู้ต้องหา”แบบน้ใช้ในเม่อได้ขอให้จับผู้ต้องหาตามแบบอ.ก.29
ื
ี
ี
�
ี
ต่อมาจับผู้ต้องหาได้พนักงานอัยการได้พิจารณาแล้วเห็นว่าเป็นผู้ต้องหาท่ขอให้จับมาแล้วก็ใช้แบบน้ทาเป็น
หนังสือขอให้งดจับเฉพาะคนนั้นไป(ป.ระเบียบฯเล่ม1หน้า302)หนังสือขอให้งดจับผู้ต้องหาคดีที่สั่งจับ
ไว้ต่อมาขาดอายุความไม่ต้องแจ้งงดจับแต่ต้องเสนอส�านวนสั่งไม่ฟ้องเพราะคดีขาดอายุความและต้องแจ้งค�าสั่ง
ไม่ฟ้อง(ป.ระเบียบฯเล่ม2หน้า1076)
อ.ก.31-35 ไม่มีปัญหาต้องอธิบาย
ื
อ.ก.36 “หนังสือถึงพัศดีให้ปล่อยผู้ต้องหา”เม่อพนักงานสอบสวนส่งส�านวนการสอบสวน
้
โดยผู้ต้องหาถูกควบคุมอยู่ที่เรือนจ�าต่อมาพนักงานอัยการได้มีค�าสั่งไม่ฟ้องหรือให้ประกันแก่ผู้ต้องหาจึงตอง
้
้
้
มีหนังสือถึงพัศดีใหปลอยผูตองหา(ป.ระเบียบฯเล่ม1หน้า303)
่
